Σελήνη, Λίλιθ, Εκάτη, Κίρκη, Μήδεια, Μέδουσα, Αμαζόνες
Μύθοι, θρύλοι, δοξασίες για τις φάσεις της Σελήνης και την έκλειψη
-----------------------------
«Όταν βγαίνει το φεγγάρι
οι καμπάνες χάνονται,
κι εμφανίζονται τ’ απρόσβατα
τα μονοπάτια.»
Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα-Βγαίνει το φεγγάρι
Σύμφωνα με τη Θεογονία του Ησίοδου, η Σελήνη, η θεά του φεγγαριού στην αρχαία ελληνική μυθολογία, ήταν αδερφή του ’Ηλιου, ο οποίος τη φωτίζει αιώνια λόγω της αδελφότητάς τους, και της Ηούς (η Ηώς ή Aurora των Λατίνων - η Αυγή). Το όνομα της προέρχεται από το σέλας και σημαίνει φωτεινή και λαμπερή.
